Słowo księdza proboszcza

SŁOWO KSAIĘDZA PROBOSZCZA

Bliskość z Bogiem, bliskość z człowiekiem, bliskość ze światem stworzonym

KS. ANDRZEJ MICHALAK Proboszcz

Kochani Parafianie!

Zakończył się rok 2025. Był to szczególny rok łaski, rok jubileuszowy, rok nadziei. Jednak wraz z zamknięciem świętych drzwi roku jubileuszowego, nie zamknęły się drzwi Bożego Serca, które jest wciąż otwarte dla nas, które wciąż czeka i zaprasza, aby każdy człowiek mógł przez nie przejść i znaleźć nowe życie. Zamknął się rok nadziei, ale nie zakończyła się nadzieja w ludzkich sercach, które wciąż „pragną i oczekują dobra” – jak zdefiniował nadzieję Papież Franciszek. Dopóki drzwi ludzkiego serca są otwarte, dopóki człowiek jest otwarty na Boga i Jego działanie, wszystko w jego życiu jest możliwe. Franciszek nosił ją w sobie w trzech wymiarach.
Pierwszy to bliskość z Bogiem. Franciszek był tak blisko Niego, że nawet rany Jezusa – pod koniec jego życia – odcisnęły się na jego ciele. Drugi to bliskość z człowiekiem. Franciszek umiał być blisko zwłaszcza tych, którzy byli na samym dole drabiny społecznej: ubogich, poranionych, trędowatych… Trzecią bliskością jest bliskość ze światem stworzonym. Franciszek nazywał słońce swoim bratem, a księżyc swoją siostrą, wszystko w tym świecie było mu drogie i bliskie.Bliskość to inne imię miłości. To, czego uczy nas święty Franciszek, to jest miłość: do Boga, do człowieka, do świata.

Kochani, bardzo chcemy razem z Wami budować taką właśnie parafię, której fundamentem jest bliskość. Pierwsza ma
być bliskość z Bogiem: doświadczana na liturgii, modlitwie, adoracji Najświętszego Sakramentu. Wielką radością dla nas jest to,
że 25 stycznia otwieramy w naszej parafii kaplicę całodziennej adoracji Najświętszego Sakramentu. Z tej bliskości z Bogiem musi
rodzić się wszystko inne. Druga jest bliskość z ludźmi, zwłaszcza z tymi, którzy razem z nami tworzą wspólnotę parafialną, z którymi chcemy budować więzi oparte są na miłości, przyjaźni i braterstwie. Trzecia jest bliskość ze światem: nie tylko ze światem
stworzonym, ale także z tymi wszystkimi, którzy są poza naszą wspólnotą, którzy może już dawno zatracili relację z Bogiem i zapo-
mnieli drogę do kościoła, którzy desperacko szukają w życiu sensu i nadziei, ale szukają tego poza Bogiem. Tym, który jest pierw-
szym nauczycielem takiej bliskości jest nasz Pan, Jezus Chrystus. On stał się nam bliski, przez to, że stał się człowiekiem.
W nauce tej potrójnej bliskości, jako parafia, chcemy stawać się wspólnotą uczniów-misjonarzy. Najpierw chcemy trwać
blisko naszego Pana, czerpać z Jego Serca miłość – jako Jego uczniowie. Potem z tym doświadczeniem miłości Boga chcemy iść do świata, złaknionego i spragnionego prawdziwej miłości – jako misjonarze. Ta misja jest bardzo blisko nas. W naszej parafii tylko ok. 7/8 procent wiernych uczestniczy co tydzień w niedzielnej Mszy świętej. Inni przychodzą tylko raz na jakiś czas, a inni nie przy-
chodzą wcale. To do nich jesteśmy posłani, aby ich poszukać, aby być blisko nich, aby być dla nich świadkami miłości Boga.
Bądźmy taką parafią. Niech nas tego uczy święty Franciszek, nasz patron, w tym szczególnym roku, dla nas świętym Roku Pańskim 2026.

Wasz ks. Andrzej
i Wasi Duszpasterze

Zakończył się rok 2025, a rozpoczyna się rok 2026. Dla naszej parafii jest to rok szczególny. Jest to data 800-tnej rocznicy śmierci naszego patrona – świętego Franciszka. Święty Franciszek pozostaje dla nas niedoścignionym wzorem życia prawdzi-
wie chrześcijańskiego i przenikniętego Ewangelią. Chcielibyśmy choć trochę żyć tak jak on. W życiu świętego Franciszka wiele
rzeczy może nas inspirować. Jedną z tych inspiracji, na którą chciałbym zwrócić szczególną uwagę, jest bliskość.