Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Galeria Fatimska

KAPLICA  OBJAWIEŃ

Kaplica Objawień to serce Sanktuarium Fatimskiego.

Kaplica Objawień stoi dokładnie w miejscu, w którym Matka Boska objawiała się trojgu pastuszkom. Tu wydarzyło się pięć z sześciu objawień Maryi (w maju, czerwcu, lipcu, wrześniu i październiku 1917 r.). Powstającą na prośbę Maryi kaplicę, budowano od 28 kwietnia do 15 czerwca 1919 r. 13 października 1921 r. odprawiono w niej pierwszą Mszę św. Rankiem 6 marca 1922 r. Kaplica Objawień została wysadzona przy użyciu dynamitu; odbudowano ją i ponownie zainaugurowano 13 stycznia 1923 r.

Oryginalna kapliczka, choć poddana renowacji i pewnym modyfikacjom, zachowała swój pierwotny, prosty i ludowy charakter. Współczesne zadaszenie Kaplicy Objawień powstało przed pierwszą wizytą Jana Pawła II w Sanktuarium Fatimskim, która odbyła się w dniach 12 i 13 maja 1982 r. W Roku Maryjnym 1988 dach pokryto wyjątkowo lekkim i wytrzymałym drewnem sosnowym pochodzącym z Rosji, z północnej Syberii.

Postument z figurą Maryi wskazuje miejsce, w którym rósł niewielki dąb skalny – to na nim objawiała się Matka Boska Różańcowa.

Kaplica 

 

BAZYLIKA MATKI BOSKIEJ RÓŻAŃCOWEJ Z FATIMY

Bazylika Matki Boskiej Różańcowej z Fatimy wznosi się w miejscu, gdzie 13 maja 1917 r. pastuszkowie bawili się, „budując niewielki murek”. Nagle zobaczyli błyskawicę, która ich przestraszyła i dlatego – obawiając się, że zacznie padać – zebrali swoje stado, aby wrócić do domu.

Autorem projektu świątyni jest holenderski architekt Gerardus Samuel van Krieken; jego dzieło kontynuował portugalski architekt João Antunes. 13 maja 1928 r. arcybiskup Evory – Manuel da Conceição Santos poświęcił kamień węgielny pod budowę świątyni. Kościół konsekrowano 7 października 1953 r., a tytuł bazyliki nadał mu dekretem „Luce Suprema” Pius XII w listopadzie 1954 r.

Budynek, mierzący 70,5 m długości i 37 m szerokości, powstał w całości z miejscowego kamienia wapiennego,

zwanego „branco de mar”.

 

 

PLAC  MODLITWY

 

Centralnym miejscem Sanktuarium Fatimskiego jest tzw. Plac Modlitwy – przestronny plac otoczony od strony północnej i południowej szpalerami drzew, zaś od wschodu i zachodu ograniczony (odpowiednio) przez bazylikę Matki Boskiej Różańcowej i bazylikę Trójcy Przenajświętszej. Jest to miejsce sprzyjające wewnętrznemu skupieniu i modlitwie; tu odbywają się wszystkie wielkie uroczystości

i pielgrzymki fatimskie.

 

BAZYLIKA  TRÓCY  PRZENAJŚWIĘTSZEJ

 

Pomysł budowy nowego kościoła w Sanktuarium Fatimskim pojawił się w 1973 r. Okazało się wówczas, że bazylika Matki Boskiej Różańcowej w Fatimie nie jest w stanie pomieścić wszystkich wiernych przybywających tu, szczególnie w niedziele oraz w dniach wielkich uroczystości.

12 października 2007 r. kościół Trójcy Przenajświętszej poświęcił kardynał Tarcisio Bertone, ówczesny watykański sekretarz stanu i legat papieża Benedykta XVI na uroczystości zamknięcia obchodów dziewięćdziesiątej rocznicy objawień Matki Boskiej w Fatimie trojgu widzącym pastuszkom.

19 czerwca 2012 r. Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów nadała świątyni tytuł bazyliki. W wydanym przez Kongregację dekrecie podkreślono ogromne znaczenie duszpasterskie kościoła Trójcy Przenajświętszej oraz wskazano szczególną więź orędzia fatimskiego z osobą papieża oraz troskę, z jaką kolejni papieże odnosi się do Fatimy.

Bazylika Trójcy Przenajświętszej ma kształt koła o średnicy 125 m, sklepionego bez żadnego punktu podparcia. Konstrukcja oparta jest na dwóch dźwigarach o długości 182,5 m (z 80-metrowymi prześwitami) i maksymalnej wysokości 21,15 m. W kościele są 8.633 miejsca siedzące. Za pomocą ruchomej ściany o wysokości 2 m wnętrze świątyni można podzielić na dwa sektory. W prezbiterium może koncelebrować około 100 księży.

 

KAPLICA  NAJŚWIĘTSZEGO  SAKRAMENTU

 

Wieczysta adoracja Najświętszego Sakramentu trwa w Sanktuarium Fatimskim od 1 stycznia 1960 r.

Początkowo miejscem wystawienia Najświętszego Sakramentu była kaplica Szpitala Matki Boskiej z Góry Karmel (obecnie: Dom Rekolekcyjny Matki Boskiej z Góry Karmel). Od 1964 r. wieczysta adoracja odbywała się w kaplicy Schroniska dla Chorych (dziś: Dom Rekolekcyjny Matki Boskiej Bolesnej). W 1987 r., w południowej części kolumnady bazyliki Matki Boskiej Różańcowej, zainaugurowano kaplicę Wieczystej Adoracji (obecnie: kaplica Anioła Pokoju).

13 lipca 2008 r. wieczystą adorację przeniesiono do nowej kaplicy Najświętszego Sakramentu, mieszczącej się w podziemiach bazyliki Trójcy Przenajświętszej (wejście od Galilei Apostołów św. Piotra i św. Pawła). Kaplica ma 200 miejsc i jest dostępna przez cały dzień.

Srebrną monstrancję, w której wystawiany jest Najświętszy Sakrament, wykonał w 1986 r. Zulmiro de Carvalho.

 

Źródło : www.santuario-fatima.pt